Aslan Yalnızlığım Benim Şiiri
İnsan içini dökmek ister
Bazen yakınlarına
Bazen sevdiklerine...
Onlardan bir avuç sevgi,
Bir damla ilgi ister.
Ben yalnızlığıma yüklemişim sevgimi
Kaplayınca ufuklarımı kasvet,
İçimi döküyorum ona.
Hiç kesmiyor sözümü,
İlgi ve sabıla dinliyor beni
Yüznü çevirmiyor benden,
Kızmıyor,azarlamıyor,surat asmıyor.
Belli ki beni seviyor
Ben de onu…
Tutup alnından öpesim geliyor
Yalnızlığımın…
En temiz dostudur kırık kalbimin o.
Aslan yalnızlığım benim!
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Yalnızlık
455 kez okundu.
Aslan Yalnızlığım Benim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İsimsiz Şair Şiirleri:
- Gülmüyor Yüzüm Kara (534)
- Bakma! (333)
- Başka Bir Halta Yaramaz Mı İnsan? (524)
- Bir Yanım Çocuk Benim (335)
Son Eklenen Şiirler:
- Nerdesin? (3)
- Türkçe (32)
- Yollar Uzak (27)
- Koşarım Ben (28)
- 450 Kilometre (32)
- Gelsin (72)
- Hazar'da Dalgalar (78)
- Seviyorum (116)
- Sonbahar (214)
- Korkum Ayrı Kalmak Onlardan (125)