İstanbul Türküsü Şiiri
İstanbul'da, Boğaziçi'nde,
Bir fakir Orhan Veli'yim;
Veli'nin oğluyum,
Tarifsiz kederler içinde.
Urumelihisarı'na oturmuşum;
Oturmuş da, bir türkü tutturmuşum:
"İstanbulun mermer taşları;
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;
Gözlerimden boşanır hicran yaşları;
Edalı'm,
Senin yüzünden bu halim."
"İstanbulun orta yeri sinema;
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anamı;
El konuşur, sevişirmiş; bana ne?
Sevdalı'm,
Boynuna vebalim!"
İstanbul'da, Boğaziçi'ndeyim;
Bir fakir Orhan Veli;
Veli'nin oğlu;
Tarifsiz kederler içindeyim.
Orhan Veli KANIK
Yayınlanma:
Düzenleme:
601 kez okundu.
İstanbul Türküsü Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Orhan Veli KANIK Şiirleri:
- Denizi Özleyenler İçin (442)
- Rüya (545)
- Kılıksız (716)
- Değil (635)
Son Eklenen Şiirler:
- Nerdesin? (3)
- Türkçe (32)
- Yollar Uzak (27)
- Koşarım Ben (28)
- 450 Kilometre (32)
- Gelsin (72)
- Hazar'da Dalgalar (78)
- Seviyorum (116)
- Sonbahar (214)
- Korkum Ayrı Kalmak Onlardan (125)