Mahşerde Benimsin! şiiri, Ali GARBİOĞLU şiirleri

Mahşerde Benimsin! Şiiri

SEN NE DERSİN?
S E N C E?
SEVDALANMAK MIYDI,
BENİ SANA,
BU DENLİ,
B A Ğ L A Y A N,
Y O K S A,
SENSİZ KALANMIYDI,
SENSİZ KALMIŞLIĞA,
URGUN URGUN,
AĞLAYAN. . . !

SEN YOKMUSUN,
SEN
BENİM ALNIMIN AKI,
ALIN TERİMSİN.
Y İ N E,
S E N B E N İ M,
GÖRMEK İÇİN,
BAKMAYA DAHİ,
GEREK GÖRMEDİĞİM,
H A F I Z A M D A K İ,
BANA IŞIK OLAN,
R E H B E R İ M S İ N.
S E N,
O K U D U K Ç A,
O K U D U Ğ U M !
“E Z B E R İ M S İ N”. . .!

HADİ:
DİYELİM Kİ,
B U D Ü N Y A D A,
O L M A D I,
M A H Ş E R D E,
YARADAN’IN RIZASIYLA”!
B İ L K İ !
“B E N İ M S İ N”. . .!

Ali GARBİOĞLU / H A T A Y
R E Y H A N L I.