Kar Şiiri
Her zamanki bir kış mevsimi günü
Başlamak üzereydi
Pencereye yönelip, perdeyi çektiğimde
Ayakta, balkon camı önünde:
Beklemediğim, sürpriz duruyordu karşımda.
Gökten bir dokunuşla
Beyaz cennete dönüşmüş gibiydi dünya.
Göz alabildiğine her yer:
Ağaçlarda, dalların ucunda,
Kiremetlerde,
Bahçe kapılarının saçaklarında.
Manzarayı seyrediyorum.
Kar, doğanın üzerine
Sessizce giydirilmiş
Beyaz bir elbise sanki.
Gökten kar taneleri halen iniyor;
Kimi duvar diplerine,
Kimisi rüzgârla savrularak.
Yağan karın altında
Dışarıdan bağrışmalar geliyor.
Biraz uzaktan
Neşeli çocuk sesleri yayılıyor etrafa.
Kuş cıvıltıları...
Ve uçuşan,
Tüyleri iyice kabarmış kuşlar
Pencere önlerindeki
Yemlere doluşuyor.
İçerideyim.
Dünya beyaza bürünürken,
Zaman,
Pencerenin önünde
Biraz duruyor,
Doğanın kendine has
Tebessüm diliyle.
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Karın doğa ve yaşama yansımaları
442 kez okundu.
Kar Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Eren Yusuf Şiirleri:
- Tersakan Çayı Akarken* (473)
- Şehir, Akşam ve Işıklar (433)
- Huzur Anları (604)
- 15 Temmuz 2016 (617)
Son Eklenen Şiirler:
- Nerdesin? (9)
- Türkçe (33)
- Yollar Uzak (27)
- Koşarım Ben (29)
- 450 Kilometre (32)
- Gelsin (72)
- Hazar'da Dalgalar (78)
- Seviyorum (116)
- Sonbahar (214)
- Korkum Ayrı Kalmak Onlardan (125)