Ey Sevgili şiiri, Fatma Duran şiirleri

Ey Sevgili Şiiri

Ey Sevgili

Ey sevgili, kaç yıl geçti,
Yıllar yılı birbirini kovaladı.
Yüreğin taş mıydı senin,
“Sevdim” deyip yine de gelmedin.

Cemre düştü yerlere,
Bahar gelip geçti.
Sonbahar oldu, yapraklar döküldü,
Sen gelmedin… yoksa yalan mıydı sevgin?

Kara kış oldu, ayaz vurdu her yere,
Sessizlik çöktü bütün şehre.
Sessiz geceler seni aradı,
Yalnızlığımda adın yankılandı.

Virüs gibi girdin dünyama,
Böldün en güzel rüyalarımı.
Rüyalar kabusa döndü sensiz,
Bu gidişin oldu çok yersiz.

Dilek tut dediler,
Nevruz’da, Hıdırellez’de.
Cuma ezanı vaktinde,
Ben ellerimi Rabbime açtım.

Kara kış oldu, ayaz vurdu yine,
Sessizlik sardı dört bir yanı.
Sessiz geceler seni aradı,
Yalnızlığımda adın yankılandı.

Duamda seni istedim,
Gece ismini zikrettim.
Semaya, meleklere yalvardım,
Koskoca yıllar geçti…

İsmin hâlâ silinmedi,
Zaman beni hep o ana bağladı.
Son noktayı koyamadım,
Hatıran içimde kaldı.

Kara kış oldu, ayaz vurdu yine,
Sessizlik sardı her yanı.
Sessiz geceler seni aradı,
Yalnızlığımda adın yankılandı.

Ey sevgili, kulağın çınlasın,
Umarım ara sıra beni hatırlarsın.
Hiçbir söz boş değil aslında,
Her şeyin bir hatırası var.

Bir kahvenin kırk yıl hatırı var,
Bir sohbet ömür boyu sürer.
Kalsın hatırası ey sevgili…

Şair Fatma duran

https://youtu.be/mQqgp9zFL1Q?is=d0_fsXPxODGZRfgd