Gel Görüşelim şiiri, Fatma Duran şiirleri

Gel Görüşelim Şiiri

Gel, seninle bugün yeniden görüşelim,
Belki o kötü günleri bir kalemde sileriz.
Barış için elimde bir zeytin dalı,
Sarılıp her şeye sil baştan başlarız.

Özlem var elbet; koca yıllar geçti,
Kader bize ayrılığın en zorunu seçti.
Oturur, o çocukça hatalara güleriz,
Bitmeyen huysuzluklarımızı anlatırız.

Gel görüşelim, seni yürekten çağırıyorum,
Öfkem dindi artık, hırslı değilim—biliyorum.
Sen de ben de değiştik, hayat bizi yoğurdu,
Zamanın kollarında fırtınalar duruldu.

Gel görüşelim, geç olmadan bu son fasılda,
Bir iz bırakalım ömrün tozlu sayfasında.

Artık geçen yılların hesabını tutmuyorum,
Dün gibi aklımdasın, seni hâlâ biliyorum.
İkimiz de yaşlandık, çizgiler yüzümüzde,
Sanki hayatın bitmeyen hüzünlü ezgisinde.

Ömrün son basamaklarındayız belki şimdi,
Kim bilir kaçıncı veda, kaçıncı sevda gizli.
Belki de bir daha hiç görüşemeyiz,
Yabancı gibi bakıp birbirimizi tanıyamayız.

Şair Fatma Duran