Gülmeye Hasretim Şiiri
Yüzüm mahkeme duvarı,
Sararmışım rengim sarı,
Sevemedim bu diyarı
Gülmeye hasretim ana.
Burada acı çekmeyi,
Öğrendim sildim gülmeyi,
Tam öğrendim sabretmeyi
Gülmeye hasretim ana.
Dört duvarın içindeyim,
Günyüzü görmez haldeyim,
Söyle bana ne edeyim
Gülmeye hasretim ana.
Bu ortam çürüttü beni,
Yıktı ezdi bu bedeni,
Kalmadı bir tek seveni
Gülmeye hasretim ana.
İbrahim Akbaş
26 01 2007 Cuma (1)
Yayınlanma:
Düzenleme:
225 kez okundu.
Gülmeye Hasretim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İbrahim Akbaş Şiirleri:
- ANNE (229)
- TANJU & RIDVAN (325)
- BİR BABANIN KADERİ (250)
- İNANDIR BENİ (277)
Son Eklenen Şiirler:
- DEVLET İLE MİLLET İÇİN HİZMETİNDEYİZ (41)
- AŞK MEVSİMİ (20)
- BENİ SENİSİZ DÜŞÜNME (22)
- Yar'en Dedim (26)
- Mecburiyet Caddesi-2 (38)
- Kalbimin Esiri (46)
- Ayna (46)
- Hoyrat Yüreğim (42)
- Kabak Çiçeğim (25)
- Merhametsiz (44)