Bir Duvar Bir Hüzün Bir Köpük şiiri

Bir Duvar Bir Hüzün Bir Köpük Şiiri

Ölüler şiir yazamaz derdim kendime
Hayattasın, yaşıyorsun sen!

Bak, sarmış dört yanımızı
Yeni bir çekirdek filizlenmiş toprakta
İsyanla çıkarmış topraktan yeşil başını

Dalgalar puslu havaya karşı, şahane!
Havada zerre zerre çiğdem
Denizim hafif mayhoş çiğ kokusu...
Hiç deniz görmedim ben.

Çizebilirim resmini bilmediğim şeylerin
Ben kafamda arşın arşın cenneti düşleyebilirim
Kör cehennem alevlerini görene değin
Güzel şeyleri göreceğime dair umudum nerede?

Bir günahkar gibi işgal edilmiş cesedim-
ruh kayıtsızlığına verilmiş 2 kuruşa
Sanırdım ki baksan hepsini göreceksin
Bilmezdim ölmüşsün de gömüleceksin.

Bekleyiş nedir ki? Umuttur bekleyiş!
Öyleyse bu ümitsizlik neden?
Kalk ve diril haydi! Bir nefes al, bir bağır
Ey İsrafil gel sûrunu tez üfür!

Geride pişmanlıkların fersah fersah kalacak.

Susuz gözyaşlarının içinde yangın...
Her saniye bir çekişme, bir mücadele kendimle:
Yaşıyorsun, ölüler hiç şiir yazar mı?
Üzülme.

Saadet Koldaş

Yayınlanma: 11.03.2025 20:39
Düzenleme: 12.03.2025 01:34

Karma Arşiv Şiirleri

Şiiri Paylaşın

Bir Duvar Bir Hüzün Bir Köpük Şiiri