Beş Vakte Beş Berceste-7 Şiiri
sabah yahut gün doğarken...
KALP EMANETİ
Sınanmak için geldin dünya denen bu hana
Sakın ola kirletme, kalp emanettir sana!
öğle yahut güne selâm durma vakti...
GÖZLERİNİN DERİNLİĞİNDE
Hasretini nûş edip akşam serinliğinde...
Kayboldum gözlerinin sonsuz derinliğinde
ikindi yahut gün bulanıklaşırken...
(DEB)ELENDİM
Sensizlik kuyusunda bir ömür debelendim
Sana dair yarışta her seferde elendim
akşam yahut gün geceye evrilirken...
GÖNÜL SAATİ
Vuslatına kurmuşum gönul denen saati
Yokluğun verdi bana en büyük nasihati
yatsı yahut gün biterken...
EY KALBİMİN GÜNEŞİ!
Gözyaşlarım söndürür içimdeki ateşi
Doğmanı bekliyorum ey kalbimin güneşi!
M. NİHAT MALKOÇ
Yayınlanma:
Düzenleme:
243 kez okundu.
Beş Vakte Beş Berceste-7 Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer M. Nihat Malkoç Şiirleri:
- Karanlığın Ardı Şafak (542)
- Berceste Mısralar-433 (461)
- Tutunduklarım (172)
- Derbeder (384)
Son Eklenen Şiirler:
- Türkçe (32)
- Yollar Uzak (27)
- Koşarım Ben (28)
- 450 Kilometre (31)
- Gelsin (72)
- Hazar'da Dalgalar (78)
- Seviyorum (116)
- Sonbahar (214)
- Korkum Ayrı Kalmak Onlardan (125)
- Kızar mısın? (105)